Charles Prosper Wolff Schoemaker (1882-1949) is de Frank Lloyd Wright van Indonesië. Tussen 1910 en 1940 ontwierp hij talloze gebouwen op Java, waaronder Villa Isola en Hotel Preanger in Bandung, die tot de absolute top van de koloniale architectuur behoren. Met deze publicatie wordt zijn complete oeuvre ontsloten.

De architecten van Nederlands-Indië
In de geschiedschrijving van de Nederlandse architectuur ontbreekt vaak de architectuur van Nederlandse architecten in het voormalig Nederlands-Indië. Wolff Schoemaker en Henri Maclaine Pont waren in de jaren twintig en dertig de belangrijkste architecten van Indonesië. Zij bepaalden het architectuurlandschap, en de discussie daarover.

Modernisme
Tussen 1923 en 1937 werd in tijdschriften en kranten fel gediscussieerd over inheemse toepassingen in de moderne architectuur. Maclaine Pont vertaalde het naar regionaal gebaseerde architectuur, terwijl Wolff Schoemaker een nieuwe moderne vormentaal, gebaseerd op tropische omstandigheden en principes ontwikkelde. De manier waarop je als architect de geschiedenis van de plek verwerkt in je ontwerp is opnieuw een actuele discussie, zowel in Indonesië als in Nederland.

Jan van Dullemen is architectuurhistoricus. In 2008 promoveerde hij aan de Universiteit Utrecht op het oeuvre van C.P. Wolff Schoemaker. Zijn proefschrift draagt de titel ‘Op zoek naar de tropenstijl’.